zaterdag 19 mei 2018

Draaiorgel de Arabier - La plus belle valse d'amour (1955) (Philips P 17266 H mtx AA 17266.1 H) (78rpm) (Re-post by request)

Draaiorgel de Arabier is een van de bekendste Nederlandse straatorgels. Het is een 75-toets orgel en staat op de lijst van beschermd nationaal erfgoed.

Het orgel werd rond 1925 gebouwd door Pierre Verbeeck uit Antwerpen. In het inwendige van het orgel bevinden zich echter ook onderdelen die naar de eveneens Antwerpse firma Gebroeders Decap wijzen.

In de eerste jaren van zijn bestaan was de heer Prins eigenaar. Herman Tokkie (Jode Herman) huurde het orgel en liep ermee in Amsterdam, Enkhuizen, Den Helder, Hoorn en IJmuiden. In 1933 werd er een accordeon op het orgel geplaatst, deze werd echter in 1935 al weer verwijderd.

In 1935 werd de heer Gijs Perlee sr. uit Amsterdam de eigenaar en verbouwde het orgel in 1935 en 1948. Hierbij werden onder meer trombonebassen en een nieuw bourdonregister en het karakteristieke stemregister door Karel Struijs aangebracht.

Vanaf 1952 tot 1977 was de heer Elderman de exploitant en speelde ermee in Groningen. In die tijd kreeg het orgel zijn grote bekendheid vanwege de vele grammofoonplaten die ervan gemaakt werden.


Elderman breidde het muzikale repertoire met vele kilometers boek uit. Door de wereldwijde verkoop van geluidsdragers en buitenlandse reizen wordt het orgel als Nederlands ambassadeur gezien.

In de tijd dat het orgel in Groningen speelde heeft het orgel zijn beelden gekregen. Deze waren afkomstig van oude orgels van Gasparini, Bruder en Limonaire. Toen bevatte het orgel vijf beelden. Er hebben zelfs een tijd negen beelden op het orgel gestaan; zeven beelden op het front en twee beelden op de achterkant.

In 1977, na het overlijden van de heer Elderman ging het orgel weer terug naar de firma Perlee te Amsterdam. Het orgel wordt nog ingezet bij bijzondere gelegenheden.

Sinds 2008 is het orgel te bewonderen in het Museum van Speelklok tot Pierement te Utrecht. In 2009 volgde de rest van de collectie van de familie Perlee.
Draaiorgel de Arabier - La plus belle valse d'amour





 

 

 
 
 

 

donderdag 17 mei 2018

Bob Scholte & Robert Renard dansorkest - In 't restaurant De Blauwe Stier (Parlophon B. 73052_I mtx 149198) (78rpm) (Re-post by request)

Hijman (Bob) Scholte (Amsterdam, 21 februari 1902 - aldaar, 3 november 1983) was een Joods-Nederlandse zanger.

 Scholte werd ontdekt door Jules Monasch, die hem in contact bracht met Bram Godschalk. Na zijn lagere schooltijd werd besloten dat Scholte voorzanger zou worden in een synagoge. Hij heeft om deze reden enige tijd lessen gevolgd op het Joods Seminarium, echter voorzanger is hij nooit geworden.

Zijn eigenlijke artiestenloopbaan begon toen hij in 1916 van Nap de la Mar een kinderrol aangeboden in de operette De Marskramer; als klein kind heeft hij vele optredens gedaan in het Tip-Top Theater in de Jodenbreestraat.

 


In 1931 trad Scholte in dienst van de AVRO. Bij het orkest van Kovacs Lajos kreeg hij nationale bekendheid met de liedjes Oh Monah, Goedenacht en welterusten, Een huis met een tuintje en We gaan naar Rome. Hij was regelmatig medewerker aan de Bonte Dinsdagavondtrein.

In de Tweede Wereldoorlog overleefde Bob als enige van zijn gezin en overige familie het concentratiekamp Auschwitz.
Na de oorlog hervatte Scholte zijn loopbaan met hoofdzakelijk Joodse liederen.

Ook was hij, net zoals Sylvain Poons medewerker aan het in die tijd zeer gewaardeerde programma van Wim Ibo Waar blijft de tijd.

Een van de vele onderscheidingen die Bob Scholte kreeg uitgereikt was de Gouden Harp (1966).

Na zijn overlijden werd door zijn familie de Bob Scholte-ring in het leven geroepen, een prijs om Nederlandstalige zangers en zangeressen te eren.

Bob Scholte & Robert Renard dansorkest - In 't restaurant De Blauwe Stier



 

woensdag 16 mei 2018

Boomps-a-Daisy written by Annette Mills played by Jack Hylton & His Orchestra

Annette Mills was born Edith Mabel Mills in Wandsworth, London. She had intended to be a concert pianist and organist, before she became a dancer, subsequently finding fame as an international exhibition dancer. However, fate struck her a cruel blow when she was forced to retire from professional dancing after breaking a leg. That career over, she turned her hand to songwriting and penned the two popular tunes "Boomps-a-Daisy" and "Home, Sweet Home Again", amongst many others. Some time later, Mills returned to the work of cabaret and revues, and it was while she was on her way to entertain the troops during the Second World War that she was involved in a horrific car accident. She is best remembered for being the partner of the puppet "Muffin", in the successful BBC Television children's series Muffin the Mule between 1946 and 1955. She wrote the songs and the music, while puppeteer Ann Hogarth wrote the scripts.

Author: Hayley Mills Aunt


Jack Hylton Orch & June Malo - Boomps-a-Daisy (1939) (HMV B.D.5499 mtx OEA.8021)


vrijdag 11 mei 2018

Van Wood Quartet - Fofo piccolo fofo (1956) (Fonit 81674 mtx 15321 B) (78rpm)

(Peter van Houten) Van Wood (19 September 1927, The Hague, Netherlands – 10 March 2010, Rome, Italy), was a Dutch guitarist, singer, songwriter, actor and astrologer.
Peter Van Wood was born as Peter van Houten in The Hague. He began playing guitar when he was fourteen years old, and studied at the Royal Conservatory of The Hague. At the same time he started listening to great jazz guitar players and began playing in small groups in and around the Netherlands.

He was among the first to use the electric guitar with special effects such as echo and reverb. In 1946 he performed at the London Palladium and in 1947 and 1948 he toured all over the world, including concerts at the Olympia theatre in Paris and at Carnegie Hall in New York City.
About this time he acquired his signature guitar, a custom Gretsch White Falcon; this was allegedly a personal gift or "endorsement" from Fred Gretsch, and was humorously dubbed by an Italian TV host "the Texan milkman's guitar".

In 1949 he moved to Italy. After a series of concerts and shows in Naples, he was contacted by pianist and singer Renato Carosone, who was asked to put together a group for a club's opening night, and the Trio Carosone, with Gennaro "Gegè" Di Giacomo on drums, was formed. The trio recorded several albums for the Pathé record label, and then became a quartet with the Hungarian Romani musician Elek Bacsik on bass, guitar and violin.

In 1954 Van Wood left the Trio Carosone in order to devote himself to his solo career. He formed a quartet, which signed for Fonit and released many successful records.

Van Wood Quartet - Fofo piccolo fofo

woensdag 9 mei 2018

Helma & Selma & Flying Dutchmen olv Mathieu Niens - Daar zijn de appeltjes van Oranje weer (1950) (Olympia 5593 mtx 18109) (78rpm)


Helma & Selma bestond aanvankelijk uit Helma Lambrechts en Zus Jansen uit Weert. Na vertrek van Zus had Helma verschillende zangpartners, onder wie Ans Valentijn, Ria Roda en de Vlaamse Jenny Buntinckx.

Helma & Selma & Flying Dutchmen olv Mathieu Niens - Daar zijn de appeltjes van Oranje weer


Kilima Hawaiians - On the beach at Waikiki (1941) (Kristal 22115 mtx K_Ho 28536) (78rpm)

Kilima Hawaiians de populairste Hawaiian-band van Nederland, met Bill en Mary Buijsman als vaste kern.
Vanaf het begin van de oorlog is jazz verboden, met als gevolg dat de Hawaiianmuziek zich explosief uitbreidt. De Engelse taal wordt echter ook verboden, waardoor de bands genoodzaakt zijn om Nederlandse bewerkingen te maken.
De Kilima Hawaiians spelen een pioniersrol in het ontstaan van de 'Nederhawaiian'. Mary Buijsman, Bill's vrouw, wordt de zangeres van de band. In 1941 brengt de band een eerste plaat uit. Gitarist Jo de Gast vervangt Willem Ruivenkamp en in september 1942 wordt de groep versterkt door bassist Wim van Herpen. Ook Vic Spangenberg is tijdens de oorlogsjaren de Hawaiiangitarist van de groep.

Kilima Hawaiians - On the beach at Waikiki








maandag 7 mei 2018

Kay Kyser & His Orchestra & The Campus Kids - Big brass band from Brazil (1947) (Columbia 38067 mtx HCO2865) (78rpm)

James Kern Kyser (June 18, 1905 – July 23, 1985), known as Kay Kyser, was an American bandleader and radio personality of the 1930s and 1940s.
Although Kyser and his orchestra gained fame through the "Kollege of Musical Knowledge," they were a successful band in their own right. They had 11 number one records, including some of the most popular songs of the late 1930s and early 1940s.

Unlike most other big bands of the era, which centered on only the bandleader, individual members of Kyser's band became stars in their own right and would often receive the spotlight. Some of the more popular members included vocalist Harry Babbitt, cornetist Merwyn Bogue (a.k.a. Ish Kabibble), trombonist Bruce King, saxophonist Jack Martin (who sang lead vocal on the number one hit, "Strip Polka"), Ginny Simms (who had her own successful acting and singing career after leaving Kyser's band), Sully Mason, Mike Douglas (years before he became a popular TV talk show host) and Georgia Carroll.
Kay Kyser & His Orchestra & The Campus Kids - Big brass band from Brazil